Bir Varil Petrol Aslında Ne Kadar Gaz Üretir? Rafineri Verimleri Açıklandı

Filo garajındaki bir bakım şefi günlük yakıt özetini okuyor ve dizel fiyatlarının yeniden yükselişini izliyor. Dükkan her servis kamyonundaki yakıtı yakıyor ve aylık yakıt faturası ham petrol hakkında bir şeyler söylüyor ama bu tanklarda yakıt olarak ne kadar varil kullanıldığını asla söylemiyor. Enerji sektöründe sürücüler, atölye sahipleri, satın alma personeli ve fiyat tablosuna bakan herkes tarafından sorulan en yaygın sorulardan biridir: Bir varil petrol ne kadar gaz üretir?

Ayrıntıları açmadan önce doğrudan cevap burada. Bir standart varil ham petrol 42 ABD galonu tutar. Tipik bir modern ABD rafinerisinde, bu 42 galon, kabaca 19 ila 20 galon bitmiş motor benzini, yaklaşık 11 ila 12 galon damıtılmış yakıt (çoğunlukla dizel ve kalorifer yakıtı), 4 galona yakın jet yakıtı ve yaklaşık 8 ila 10 galon ek asfalt, petrokimya ham maddeleri, artık akaryakıt, yağlayıcı baz stoku, rafineri yakıtı ve diğer ürünler üretir. Rafinaj, orijinal ham petrolün hacmini genişlettiğinden, toplam çıktı genellikle 42 galonluk bir varilden yaklaşık 44 ila 45 galonluk nihai ürün olur.

Bunlar, ABD Enerji Bilgi İdaresi (EIA) tarafından yayınlanan ortalama rakamlardır ve hafif ila orta düzeyde ham petrolle çalışan tipik bir karmaşık rafineriyi tanımlamaktadır. Bunlar evrensel bir tarif değil. Diğer bölgelerdeki rafineriler, ünitelerini farklı pazarlara göre ayarlar ve kırma kapasitesi olmayan basit bir rafineri, çok daha az benzin ve çok daha fazla ağır kalıntı üretecektir. Farklı ekipmanlardan geçirilen aynı ham petrol, farklı yanıtlar verir. Ve "gaz" kelimesinin öncelikle bir açıklığa kavuşturulması gerekiyor: Dünyanın çoğu yerinde, bir varilin ne kadar gaz ürettiğini sormak, arabaya pompaladığınız şey olan benzin anlamına gelir. Soru, doğal gaz anlamına geliyorsa, bu, rafineri varillerine değil, gaz kuyularına ve ilgili üretime aittir. Bu makale, bir varil ham petrolden çıkan sıvı yakıtlara ve ürünlere odaklanmaktadır.

Doğrudan Sayılar: Varilden Benzin

Anahtar figürü bağlama yerleştirelim. EIA'nın ABD rafinerilerinde işlenen bir varil ham petrole ilişkin standart dökümü şöyle görünüyor:

• Bitmiş motor benzini: 19 ila 20 galon
• Damıtılmış yakıt (dizel ve ısıtma yağı): 11 ila 12 galon
• Jet yakıtı (gazyağı tipi): yaklaşık 4 galon
• Artık akaryakıt: yaklaşık 2 galon
• Asfalt ve yol yağı: yaklaşık 1 ila 2 galon
• Petrokimyasal hammaddeler: yaklaşık 1 ila 2 galon
• Yağlayıcı baz stoğu: 1 galondan az
• Gaz, petrol kok ve diğer rafineri ürünleri: yaklaşık 3 ila 4 galon

En önemli sayı ilk sayıdır. Benzin, tipik bir ABD rafinerisinin pazara gönderdiği bitmiş hacmin kabaca yüzde 45 ila 46'sını oluşturuyor. Her varil ham petrolün neredeyse yarısı bir arabaya ulaşmadan önce benzine dönüşüyor; bu nedenle benzin fiyatları ham petrol fiyatlarını bu kadar yakından takip ediyor ve küresel ham piyasalar ABD'deki sürüş sezonuna bu kadar dikkat ediyor.

Fıçının geri kalanı atık değildir. Dizel ve jet yakıtı kamyonların hareket etmesini ve uçakların uçmasını sağlar. Asfalt yol yapar. Petrokimyasal hammaddeler plastik, sentetik kauçuk ve sentetik elyaf haline gelir. Genellikle düşük değerli bir artık gibi görünen artık akaryakıtın bile deniz yakıtlarında, enerji üretiminde ve rafineri iyileştirme ünitelerinde endüstriyel kullanımları vardır. Ve küçük ama değerli bir yağlayıcı baz stoğu akışı, motor yağı, dişli yağı, hidrolik sıvısı ve endüstriyel gres haline gelir; bunlar, varildeki küçük paylarının gösterdiğinden daha fazla ilgiyi hak eden ürünlerdir.

Enerji içeriği açısından aynı ilişki farklı bir biçimde devam etmektedir. Bir varil ham petrol, kabaca 5,8 milyon İngiliz termal birimi enerji içeriyor ve ondan çekilen benzin, bu enerji içeriğinin yaklaşık beşte ikisini temsil ediyor. Amerika Birleşik Devletleri'nde bir galon benzin ayrıca rafine edildikten sonra eklenen standart E10 karışımında yaklaşık yüzde 10 etanol içerir; bu 19 ila 20 galonun tamamen petrolden türetilen bileşeni 17 ila 18 galona yakındır ve geri kalanını etanol doldurur.

ABD'ye özgü bir yanıt mantıklı çünkü soru genellikle ABD pompa fiyatları ve Amerikan hafif ticari araç filosu tarafından yönlendiriliyor. Ancak küresel ortalama farklı görünüyor. Avrupa'da rafineriler benzinden çok daha fazla dizel üretiyor çünkü oradaki binek otomobiller ağırlıklı olarak dizel kullanıyor. Asya'da nafta ve jet yakıtına olan talep bu karışımı daha da değiştiriyor. Namlunun kendisi her yerde aynı boyuttadır, ancak içeriği nerede rafine edildiğine ve hangi pazar için üretildiğine bağlıdır.

Bir Varil Neden 42 Galondur?

Fıçılar bir muhasebe birimi olmadan önce, gerçek ahşap kaplardı ve hiçbir standart boyutu yoktu. 1860'ların başlarında, Edwin Drake'in 1859'da Titusville'de keşfinden sonra Batı Pensilvanya'da ilk petrol patlaması başladığında, üreticiler ham petrolü bulabildikleri her türlü fıçıda depoluyor ve naklediyordu: viski fıçıları, bira fıçıları, balık fıçıları ve melas fıçıları. Bunlar 31 ila 50 galon arasında değişiyordu. Alıcılar ve satıcıların her bir işlemin hacmi üzerinde anlaşması gerekiyordu ve bu da göründüğü kadar verimsizdi.

Balina yağının pahalı ve kıt olduğu bir dönemde genç petrol endüstrisinin lambalar için gazyağı ihtiyacı vardı. Üreticiler, tutarlı bir konteynerin ticareti kolaylaştırdığını hemen anladılar ve bölgede yaygın bir şarap fıçısı olan 42 galonluk tierce, 1866 civarında fiili nakliye birimi haline geldi. Bu büyüklükte bir varil, yaklaşık 290 ila 300 pound ham petrol tutuyordu. Bu ağırlık ağırdı ama onu atlı vagonlarda taşıyan ekip üyeleri için idare edilebilirdi ve iki fıçı standart bir vagonun üzerinde rahatça duruyordu. Daha küçük bir varil daha fazla yolculuk anlamına geliyordu; daha büyük bir namlu, yükü kaldıramayan vagonlar ve adamlar anlamına geliyordu.

1872'de Petrol Üreticileri Birliği resmi olarak 42 galonu standart varil olarak kabul etti ve genç Standard Oil organizasyonu da aynı geleneği izledi. Vagonların yerini demiryolları ve ardından boru hatları aldığında, varil muhasebe birimi olarak kaldı. Bugün kimse ham petrolü tahta fıçılara koymuyor ancak 42 galonluk ölçü Batı Teksas Orta Petrol, Brent ve OPEC sepeti için fiyatlandırmanın temeli olmaya devam ediyor. Metrik açıdan, bir varil 158,99 litreye veya 34,97 İngiliz galonuna eşittir.

Pratik bir kafa karışıklığı, insanların hala çelik variller için "varil" kelimesini kullanması gerçeğinden kaynaklanmaktadır. Endüstriyel bir bakım atölyesine girerseniz ve motor yağı olarak etiketlenmiş 200 litrelik çelik bir varil görürseniz, o varil 55 ABD galonu tutar. Ham petrol varili ile endüstriyel petrol varili farklı şeylerdir. 42 galonluk ölçüm, bir fiyatlandırma ve arıtma birimidir; 55 galonluk varil bir nakliye ve depolama konteyneridir. Bu ayrım, madeni yağ veya yakıt depolama ekipmanı satın alırken önemlidir. Atölyedeki karışıklıklar genellikle birisinin bir varilin nominal olarak bir petrol varilinin içerdiği şeyi tutmasını beklemesi nedeniyle meydana gelir ve ikisi aynı değildir.

Namludan Başka Neler Çıkıyor?

ÇED numaraları tablo halinde düzenlendiğinde daha net ortaya çıkıyor. Aşağıdaki rakamlar tipik bir ABD rafinerisi için yuvarlanmış ortalamalardır. Bireysel rafineriler farklı verimler rapor ediyor ve mevsimsel talep rakamlarda biraz değişiklik gösteriyor ancak büyüklük sırası güvenilir.

En büyük akış olan benzin, otomobiller, hafif kamyonlar ve motosikletlerdeki kıvılcım ateşlemeli motorların yakıtıdır. Yaklaşık 30 ila 200 santigrat derece arasında kaynayan yüzlerce hidrokarbon bileşiğinin bir karışımıdır ve mevsime ve ülkeye göre değişen oktan, uçuculuk ve kükürt spesifikasyonlarını karşılaması gerekir. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki normal dereceli benzin tipik olarak 87 oktan derecesine sahipken, premium dereceler 91 ila 93 arasındadır. Avrupa pompalı benzini genellikle 95 araştırma oktanından başlar.

Damıtılmış yakıt, kaynama aralığının ortasındaki dizel ve kalorifer yakıtını kapsar. Dizel, uzun yol kamyonlarına, tarım traktörlerine, inşaat makinelerine, gemilere ve birçok yedek jeneratöre güç sağlar ve setan sayısı ve soğuk akış özellikleri oktandan çok daha önemlidir. Soğuk iklimlerde aynı genel kesim, evler ve işyerleri için ısıtma yağı sağlar. Amerika Birleşik Devletleri'nde milyonda maksimum 15 parça ve Avrupa Birliği'nde milyonda 10 parça kükürt içeren ultra düşük kükürtlü dizel, rafinerilerin artık karşıladığı çevre standardıdır.

Jet yakıtı, gazyağı türü, ticari ve askeri havacılığın yakıtıdır. Katı donma noktası ve yanma özellikleri ile benzinin üzerinde ve dizelin altında dar bir kaynama bandında bulunur. ABD standardı Jet A ve küresel standart olan Jet A-1, dış havanın eksi 50 santigrat derecenin altına düşebileceği seyir irtifalarının çok altındaki sıcaklıklarda akışkan kalmalıdır.

Artık akaryakıt, atmosferik damıtma kulesinin ağır tabanıdır. Kükürt yıkayıcıların kurulu olduğu, okyanuslarda dolaşan büyük gemilerin motorlarına güç sağlar, endüstriyel kazanları ve enerji santrallerini besler ve daha değerli hafif ürünler üretmek için bir parçalama ünitesine gönderilebilir. Yüksek viskozitesi ve yüksek kükürt içeriği, onu varildeki en az göz alıcı akış haline getiriyor, ancak işe yaramaz olmaktan çok uzak.

Asfalt ve yol yağı varilin en ağır pratik ürünlerini temsil etmektedir. Bunlar, daha hafif kısımlar çıkarıldıktan sonra yol kaplama malzemesi, çatı kaplama membranları ve su yalıtım kaplamaları olarak işlendikten sonra geriye kalanlardır. Her kilometrelik asfalt yol, gerçek anlamda, katı maddeye dönüştürülmüş bir varil petrolü temsil ediyor.

Petrokimyasal hammaddeler, yakıt ve mamul mallar arasındaki kimyasal köprüdür. Rafineriden gelen nafta ve gaz yağları etilen, propilen, benzen ve diğer baz kimyasallara dönüşür; bunlar da plastik, sentetik elyaf, sentetik kauçuk, deterjan ve gübre haline gelir. Dolayısıyla bir varil petrol, yalnızca bir varil yakıt değil, aynı zamanda bir varil malzemedir.

Yağlayıcı baz stoğu, yakıt odaklı bir rafineride hacim olarak küçük bir akıştır ve genellikle varil başına bir galondan azdır, ancak çok büyük bir ekonomik değer taşır. Baz yağlar viskozite, oksidasyon kararlılığı ve akma noktası spesifikasyonlarını karşılamalıdır ve araçlarda ve endüstriyel makinelerde kullanılan motor yağlarının, şanzıman sıvılarının, hidrolik sıvıların ve greslerin temelini oluştururlar. Ağır ekipman kullanan herkes için bu bölümün kalitesi, bakım maliyetlerini ve ekipman ömrünü doğrudan etkiler.

Gaz, petrol kok, mumlar, çözücüler ve çeşitli ürünler varilin kütle dengesini kapatır. Isı ve güç üretmek için rafineride durgun gaz yakılır, petrol koku metalurjide ve enerji üretiminde kullanım alanı bulur ve mumlar ambalajlarda, mumlarda ve kaplamalarda görülür. Birlikte, orijinal ham petroldeki neredeyse hiçbir şeyin israf edilmemesini sağlarlar.

İşleme Kazanımı: Neden 42 Galon 42 Galonun Üstüne Olabilir?

İlk kez okuyanlar genellikle aynı cümlede dururlar: 42 galonluk bir varil, 44 veya 45 galonluk ürün üretir. Bir varil nasıl içerdiğinden daha fazla hacim üretir? Bunu, rafine etmede iyi anlaşılmış bir olgu olan işleme kazancı yoluyla yapar.

Çatlama ana sebeptir. Sıvı katalitik parçalayıcıda veya hidro parçalayıcıda, ağır hidrokarbon molekülleri daha hafif olanlara bölünür. Ham petrolde belirli bir hacim kaplayan büyük bir molekül, birlikte orijinalinden daha fazla hacim kaplayan iki küçük moleküle bölünebilir, çünkü daha küçük hidrokarbonlar daha az yoğundur. Hacim yoktan yaratılmamıştır; yoğunluk hacme dönüştürülür. Aynı kütledeki malzeme daha hafif parçalara bölündüğünde daha fazla yer kaplar.

Hidrojen de rol oynar. Birçok rafineri ünitesi, ağır kalıntıları iyileştirmek ve kükürdü gidermek için hidrojen ekler. Hidrojen esas olarak doğal gaz dönüştürücülerden veya katalitik dönüştürücülerden gelir ve nihai ürünlere kütle katar. Daha düşük yoğunlukta daha fazla kütle, rafineri kapısında daha fazla ölçülen hacim anlamına gelir. Dizelden sülfürü uzaklaştıran bir hidro-işlemci aynı zamanda dizel akışının hacmini de bir miktar artırır; bu nedenle rafineriler, normal verim hesaplamalarının bir parçası olarak işleme kazancını takip ederler.

Ayrıca özellikle bitmiş benzine ait bir harmanlama etkisi de vardır. Amerika Birleşik Devletleri'nde bugün satılan neredeyse tüm motor benzinleri, yaklaşık yüzde 10 etanol içeren E10'dur. Etanol rafinerilerde değil mısır değirmenlerinde üretiliyor ve dağıtım terminallerinde harmanlanıyor. Bir varilden çıkan 19 ila 20 galonluk bitmiş benzin, bu etanolü içerir. Petrolden türetilmiş benzin harman stoğunun kendisi biraz daha azdır, yaklaşık 17 ila 18 galon arasındadır ve aşağıya etanol eklenir. Rafineriler aslında ne gönderdiklerini ölçer, bu nedenle bitmiş benzin hacimlerine harmanlama bileşeni de dahildir.

Sıcaklık ve ölçüm uygulaması son bir nüans katmanı ekler. Rafineri hacimleri genellikle standart bir sıcaklığa göre düzeltilir ancak terminaller ve boru hatları, ticari saklama aktarımı için biraz farklı protokoller kullanabilir. EIA'nın belirttiği işleme kazancı rakamı, binlerce rafineri üretim hacmi ölçümünün ürünüdür ve hacim olarak sürekli olarak yüzde 5 ila 7 aralığında yer almaktadır. Bir varil petrolün 42 galondan fazla ürün "yaratmasının" nedeni budur: moleküller daha fazla yer kaplayacak şekilde yeniden düzenlenmiştir.

Aynı Varilden Dünya Çapında Nasıl Farklı Miktarlarda Gaz Üretiliyor?

ABD'nin varil başına 19 ila 20 galonluk benzin miktarı küresel aralığın en üst noktasındadır. Dünyadaki rafinerilerin çoğu farklı bir ürün karışımına göre yapılandırılmıştır ve benzinin varil payı daha düşükken, dizel, jet yakıtı ve akaryakıtın payları daha yüksektir.

Avrupa bunun en açık örneğidir. Onlarca yıldır Avrupa vergi politikası dizeli benzine tercih etti, bu nedenle tüketiciler çok sayıda dizel araba satın aldı. Avrupalı ​​rafineriler, orta distilatları en üst düzeye çıkaran hidro-işleyiciler ve hidrokrakerler inşa ederek yanıt verdi. Pek çok Avrupa rafinerisinde dizel verimi benzin verimini aşıyor; bu da ABD modelinin tam tersidir. Avrupa'daki bir tesisten geçen aynı varil ham petrol, ham petrole ve mevsime bağlı olarak 10 ila 12 galon benzin ve 15 galon veya daha fazla dizel üretebilir.

Asya ve Orta Doğu yine farklı. Çin, Hindistan ve Güneydoğu Asya'daki hızlı sanayileşme, dizel, jet yakıtı, nafta ve petrokimya hammaddelerine yönelik muazzam bir talep yarattı. Bu bölgelerdeki rafineriler genellikle ağır ekşi ham petrol ve karmaşık dönüşüm üniteleri çalıştırıyor, ancak bunların üretimi benzin yerine orta distilatlara ve kimyasal hammaddelere ağırlık veriyor. Genç rafinaj sistemlerine sahip bazı Orta Doğu ülkelerinde, yükseltilmiş dönüştürme kapasitesi sınırlı olduğunda, artık akaryakıt hâlâ üretimin anlamlı bir payını oluşturuyor.

Ham kalite farkın bir kısmını açıklamaktadır. Yüksek API yoğunluğuna ve düşük kükürt içeriğine sahip hafif tatlı ham petroller doğal olarak daha fazla hafif molekül içerir, dolayısıyla daha az işlemle daha fazla benzin ve dizel üretirler. Ağır ekşi ham petroller daha fazla kalıntı içerir ve yükseltme için daha fazla hidro-işleme ve koklaştırma kapasitesi gerektirir. Çoğunlukla ağır Kanada veya Venezüella kaliteleri çalıştıran bir rafineri, aynı donanıma sahip olsa bile, hafif tatlı ABD kaya petrolü çalıştıran Körfez Kıyısı rafinerisine göre varil başına daha düşük benzin verimi rapor edecektir.

Pratik ders şu: "Bir varil ne kadar gaz üretir" sorusunun tek bir küresel cevabı yoktur. Amerika Birleşik Devletleri varil başına yaklaşık 19 ila 20 galon benzin üretiyor çünkü rafinaj sistemi, ham petrol ve tüketici filosunun tamamı benzin etrafında şekilleniyor. Diğer pazarlarda namlu farklı işler yapıyor. Uluslararası yakıt fiyatlandırması için önemli olan tek bir ürün akışı değil, tüm ürün listesidir.

Neden Farklı Rafineriler Farklı Miktarlarda Gaz Üretir?

Basit ve karmaşık rafineriler

Basit bir rafineri, ham petrolü yalnızca doğal fraksiyonlarına damıtıyor: düz benzin, gazyağı, gaz yağı ve atmosferik kalıntı. Böyle bırakıldığında, bir varil yalnızca yüzde 25 ila 30 oranında benzin üretebilir, ayrıca zayıf piyasalarda büyük miktarda ağır kalıntı da üretilebilir. Dünya çapındaki rafinerilerin çoğu çok daha karmaşıktır. Ağır fraksiyonları hafif ürünlere dönüştürmek için vakumlu damıtma, sıvı katalitik kırma, hidrokraking, koklaştırma, alkilasyon ve katalitik dönüştürme üniteleri eklerler. Modern bir varilin dizel, jet yakıtı ve petrokimya hammaddeleri üretmeye devam ederken benzin verimini yüzde 45'in üzerine çıkarabilmesinin nedeni rafinerinin karmaşıklığıdır.

Ham kalite başlangıç noktasını değiştirir

Hafif tatlı ham petrol daha fazla hafif molekül ve daha az kükürt içerir, dolayısıyla daha az işlemle doğal olarak daha fazla benzin, dizel ve jet yakıtı elde edilir. Ağır ekşi ham petrol, daha fazla kalıntı üretir ve yükseltme için daha fazla hidrojen ve koklaştırma kapasitesi gerektirir. Hafif Kuzey Denizi sınıfından ağır Kanada karışımına geçiş yapan aynı rafineri, benzin ve dizel veriminin düşmesine ve iyileştirme ünitelerinin yükünün artmasına neden olacak. API yerçekimi, kükürt içeriği ve ağır moleküllerin dağılımı, bir varilin damıtma kulesindeki davranışını etkiler.

Hedef karışıma pazarlar ve mevsimler karar veriyor

Rafinerinin hedefi maksimum benzin değil; maksimum kârdır. Kışın dizel fiyatları güçlü olduğunda, rafineriler damıtmayı en üst düzeye çıkarmak için kırma ünitelerini çalıştırıyor. Yaz aylarında, ABD'deki sürüş sezonu benzin talebini artırdığında ve hükümet düzenlemeleri daha düşük volatiliteye sahip yaz sınıfı benzin karışımını gerektirdiğinde, rafineriler dengeyi benzine kaydırıyor. Ayrıca kırma şiddetini, yem seçimini ve harmanlama kararlarını değiştirerek ürün listelerini de ayarlayabilirler. Bu esneklik, "bir varil petrol yaklaşık 20 galon benzin üretir" ifadesinin bir doğa kanunu değil, ortalama davranışın anlık bir görüntüsü olmasının nedenidir. Herhangi bir haftada belirli bir rafineri, piyasanın ödediği ücrete bağlı olarak varilden 17 galon veya 22 galon benzin üretebilir.

Namludan Pompaya: Bir Namlunun Sürücüye Maliyeti Ne Kadardır?

Ham petrol varil başına belirli bir fiyattan işlem gördüğünde, sürücüler bir galon benzinde bu varilin ne kadarının bulunduğunu bilmek isterler. Aritmetik basit: varil fiyatını 42'ye bölün. Varil başına 80 dolardan, bir galonun ham bileşeni yaklaşık 1,90 dolardır. Varil başına 60 dolardan 1,43 dolara denk geliyor. Varil başına 100 dolardan yaklaşık 2,38 dolara denk geliyor. Bu, pompa fiyatının sıkıştırılamaz kısmıdır ve yakıt fiyatlarının neden ham petrol piyasalarını bu kadar gözle görülür şekilde takip ettiğini açıklıyor.

Daha sonra tedarik zincirinin geri kalanı kendi katmanlarını ekler:

1. Ham petrol alımı ve nakliyesi: depolama ve ticaret maliyetleri de dahil olmak üzere petrolün boru hattı, tanker, kamyon veya demiryolu yoluyla kuyudan rafineriye taşınması.
2. Rafinaj marjı: İşleme maliyeti artı rafinerinin karı; tesisin karmaşıklığına, kullanım oranına ve ham fiyat ile ürün fiyatları arasındaki farka göre değişir.
3. Dağıtım ve perakende: boru hatları, terminaller, tankerler ve servis istasyonunun kendi işletme maliyetleri ve marjı.
4. Vergiler: Amerika Birleşik Devletleri'nde ülkeye ve eyalete göre büyük ölçüde değişen tüketim vergileri, satış vergileri ve bazen karbon vergileri.

Rafineriler marjlarını crack spreadlerini kullanarak takip ediyor. Klasik 3-2-1 crack spreadi, bir rafinerinin üç varil ham petrol aldığını ve iki varil benzin artı bir varil dizel sattığını varsayar. Brüt kar marjı, bu ürünlerin değerinden ham petrol maliyetinin çıkarılmasıyla elde edilen değerdir. Masadaki soru benzin olduğunda, 3-2-1 farkı, dağıtım ve vergiler zincire girmeden önce varilin ne kadar para kazandığını gösteren iyi bir göstergedir.

Olgun piyasalarda genel bir kural, ham petrolün pompa fiyatının kabaca yüzde 50 ila 60'ını oluşturması, rafinajın yüzde 10 ila 20 eklemesi, dağıtım ve perakende pazarlamanın yüzde 10 ila 20 eklemesi ve geri kalanını vergilerin oluşturmasıdır. Varil başına 80 dolar ve ABD benzin fiyatının galon başına 3,50 dolar civarında olduğunu düşünün: ham petrolün payı yaklaşık 1,90 dolar, rafinaj 0,45 ila 0,60 dolar ekleyebilir, dağıtım ve perakende satış yaklaşık 0,45 dolar ekleyebilir ve vergiler 0,50 ila 0,70 dolar ekleyebilir. Akaryakıt vergilerinin ağır olduğu ülkelerde vergi payı ham petrol payından daha büyük olabiliyor.

Bu analizden pratik bir ders çıkıyor. Petrol fiyatları düştüğünde, diğer maliyet katmanları ham petrolle daralmadığından benzin fiyatları yavaş yavaş ve kısmen düşüyor. Petrol fiyatları yükseldiğinde, benzin fiyatları hızla yukarı doğru tepki verir. Namlu, yakıt fiyatlandırmasının ham madde çıpasıdır ancak tek bileşeni değildir. Bir filo operatörü için aynı mantık madeni yağlar için de geçerlidir: Ham fiyat baz yağ maliyetini artırır ancak harmanlama, katkı maddeleri, paketleme ve dağıtım nihai varil fiyatını belirler.

Namlunun Gizli İşleri: Petrokimya, Asfalt ve Yağlayıcılar

Ham petrolü sadece yakıt olarak düşünenler varillerin büyük bir kısmının asla yanmadığını unutuyorlar. Petrokimya endüstrisi, rafine karışımından nafta, etan ve gaz yağlarını alıp bunları modern imalatın temel yapı taşlarına dönüştürüyor. Etilen dünyanın en yaygın plastiği olan polietilene dönüşür. Propilen, ambalajdan otomotiv parçalarına kadar her şeyde kullanılan polipropilene dönüşür. Benzen ve türevleri stiren, naylon, polyester ve diğer birçok polimere dönüşür. Tipik bir varil, önemli miktarda plastik ürün için hammadde sağlıyor; ancak kesin miktar, rafinerinin çıktısının ne kadarının yakıt yerine petrokimya birimlerine yönlendirildiğine bağlı.

Asfalt, varilin inşaat mühendisliğine katkısıdır. Yaklaşık 500 santigrat derecenin altında kaynayan tüm fraksiyonlar çıkarıldıktan sonra kalan ağır kalıntı, uygun şekilde oksitlenip harmanlanarak yol yüzeylerinde, havaalanı pistlerinde ve çatı kaplama sistemlerinde bağlayıcı madde haline gelir. Asfaltlanmış bir otoyol, ömrü boyunca binlerce varil değerinde asfalt tüketir. Taze bir yol yüzeyinde sürüş yaptığınızda, deponuzdaki yakıtı üreten varilin en ağır kuyruğu üzerinde sürüş yapmış olursunuz.

Yağlayıcılar tablodaki en küçük akıştır ancak her makine sahibi için en önemlisidir. Baz yağ üretimi, genellikle vakumlu gaz yağları ve hala doğru moleküler yapıya sahip olan belirli kalıntılar olmak üzere seçilmiş ham fraksiyonlarla başlar ve motor üreticilerinin ihtiyaç duyduğu viskozite ve saflığa ulaşmak için bunları solvent ekstraksiyonu, hidrojenasyon ve mum giderme işlemleriyle işler. Bitmiş baz yağ daha sonra katkı maddeleri ile harmanlanarak motor yağı, şanzıman yağı, hidrolik yağı, dişli yağı ve gres haline getirilir. Baz yağlar, Grup I'den Grup III'e kadar olan grupların yanı sıra sentetik Grup IV polialfaolefinler ve Grup V esterler halinde sınıflandırılır; daha yüksek gruplar genellikle daha iyi oksidasyon stabilitesi, düşük sıcaklık performansı ve daha uzun yağ değişim aralıkları sunar.

Bir filo garajı veya fabrika bakım departmanı için bu, yakıt deposunda asla görünmeyen, ancak motorun 500.000 kilometre gidip gitmeyeceğini veya 150.000 kilometrede arızalanıp arızalanmayacağını belirleyen namlu parçasıdır. 19 galonluk benzin üreten aynı varil, belki de yarım galonluk yağlayıcı baz stoku üretiyordu ve bu yarım galon, benzin yakılıp tükendikten çok sonra bile motorda kalıyordu. Dürüst bir yağlayıcı seçmek bir marka tercihi değildir; tüm varilin çalışmasının değerini korumanın bir yoludur. Bu yağlayıcıyı su veya toz kirliliği olmadan saklamak, çapraz kirlenme olmadan aktarmak ve temiz, uygun şekilde kalibre edilmiş ekipmanlarla uygulamak, operatörlerin makinelerinin en ağır strese maruz kalan parçalarını korumanın yoludur.

Namlu Ürünlerinin Atölyede Kullanılması

Bu ürünlerin hiçbiri depolanana, ölçülene, aktarılana ve uygulanana kadar faydalı değildir. Yakıt rafineriden toplu tesislere, ardından depolama tanklarına taşınır ve birçok atölye ve çiftlik için taşınabilir konteynerler ve varillerde son bulur. Yağlayıcılar neredeyse tüm çalışma ömürlerini tamburlarda geçirirler. Bir bakım işlemi için varil önemsiz bir kap değildir; rafineri ile makine arasındaki son kapalı ortamdır.

Tipik bir servis bölümünde gerçekte ne olduğunu düşünün. 55 galonluk bir varil motor yağı bir palet üzerine geliyor. Bir teknisyenin birkaç litreyi bir ölçüm kabına, ardından da motora aktarması gerekiyor. Uygun bir pompa veya dökücü olmadan iş karmaşık hale gelir, yağ kir toplar ve çapraz kirlenme riski artar. Bu arada, bir gres tabancası, bir bilyeli mafsala, bir yatak göbeğine veya bir hidrolik pime taze gres enjekte etmeye hazır olarak alet kutusunda bulunur. Tambur ile armatür arasındaki ekipman tam olarak varilin değerinin kazanıldığı veya kaybedildiği yerdir.

Endüstriyel yağlayıcı varillerinin ham petrol varillerinden neden farklı olduğunu ve bu farklılıkların malzeme seçimini ve sızdırmazlığı nasıl etkilediğini anlamak isteyen okuyucular, daha uzun bir incelemeyi bizim makalemizde bulacaklardır. endüstriyel yağ varili kılavuzu .

Varil depolama: ürünü temiz tutar

Tamburun malzemesi kozmetik bir seçim değildir. Alüminyum variller korozyona karşı dayanıklıdır ve taşınabilir kullanım için yeterince hafiftir, bu nedenle 5 litrelik, 10 litrelik ve 20 litrelik alüminyum yağ varilleri yağı bölmeler arasında taşıyan atölyelerde yaygındır. Plastik variller kimyasal uyumluluk ve azaltılmış ağırlık sunar ve çocuk kilitleri ve dökme ağızları gibi özellikler onları kontrollü dağıtım için pratik hale getirir. Paslanmaz çelik variller, saflığın ödün veremeyeceği uygulamalar için dayanıklılık ve kolay temizlik sağlar. Jeneratörler için dizel, toplama için atık yağ ve servisler için taze motor yağı depolayan bir atölyenin her görev için farklı bir konteynere ihtiyacı vardır, çünkü bunların karıştırılması ürünü kirletir ve makineye zarar verir.

5L ila 40L Kapasitelerde 304 Paslanmaz Çelik Yağ Varilleri Bu paslanmaz çelik variller korozyona karşı dayanıklıdır ve temizlenmesi kolaydır, bu da onları saflığın önemli olduğu taze yağın depolanması için uygun hale getirir. Çoklu kapasiteler, kabın belirli yağlayıcı veya yakıt görevine göre eşleştirilmesine olanak tanır. Ürünü Görüntüle →

Pompalama ve aktarma: varil içeriğini taşıma

Bir varil açıldığında, içindeki yağı tehlikeye atmanın en hızlı yolu çevrenin içeri girmesine izin vermektir. Kir, su ve hava, yağlayıcıların ve yakıtların bozulmasına neden olur. Hortumlu ve sızdırmaz daldırma borulu bir manuel pompa, yağ çekilirken tamburu kapalı tutar, bu nedenle yakıt ve yağlama varilleri, tapaya bir pompa takılmadan nadiren depolanır. Pompa aynı zamanda ölçüm cihazıdır; contaları zayıf olan bir pompa damlar, kayma tehlikesi yaratır ve yağa hava verir. 25 kilogramlık bir varil için, hortumlu basit bir el pompası, varilin tamamını kaldırmadan ölçüm kaplarını, yağ tenekelerini ve küçük ekipmanları doldurmak için yeterlidir.

25kg Esnek Hortumlu Manuel Yağ Pompası Bu manuel pompa 25 kg'lık bir varile sığar ve kabı kapalı tutarken yağ veya gresi çeker. Hortumu, sürahilerin ve küçük ekipmanların tamburu kaldırmadan kontrollü doldurulmasını sağlar. Ürünü Görüntüle →

Yağlayıcının basınç altında uygulanması: son adım

Gres tabancası ile bağlantı parçası arasındaki son birkaç santimetre, yağlamanın koruduğu veya başarısız olduğu yerdir. Gres tabancası, operatöre kontrol sağlarken gresi dar bağlantılardan itmek için yeterli basınç oluşturmalıdır. Sertleştirilmiş namlulu ve yaylı saplı, elle çalıştırılan ağır hizmet tipi gres tabancaları, şasi noktaları, tekerlek yatakları ve ekipman pimleri için tutarlı basınç sağlar. Bir bakım rotası tek bir çalışma oturumunda düzinelerce bağlantı elemanı içerdiğinde daha yüksek kapasite önemlidir. 500 cc veya 900 cc'lik gres tabancası, yeniden dolum durmalarını azaltır ve kaldıraçlı modeller, büyük işler için tekrarlanan vuruşları kolaylaştırır.

7000 PSI Basınçlı 500cc Ağır Hizmet Gres Tabancası Bu 500cc'lik gres tabancası, şasi noktalarının ve yataklarının güvenilir şekilde yağlanması için yüksek çalışma basıncı sağlar. Büyük kapasitesi yeniden doldurma duraklarını azaltır ve kartuş seçeneği yoğun bakım oturumlarına uygundur. Ürünü Görüntüle →

Bu makalede atıfta bulunulan ekipmanı üreten şirketin arkasındaki mantık budur. 1993'ten beri faaliyet gösteren Çinli bir üretici olan Yangzhou Qionghua Tools, koordineli bir sistem olarak yağ varilleri, gres tabancaları, yağ pompaları, gres enjektörleri ve alet kutuları üretmektedir. Yangzhou'nun nehir kenarındaki geliştirme bölgesindeki atölyesi, dokuzdan fazla montaj hattı ve 200'den fazla mühendis ve operatörden oluşan bir iş gücüyle 30.000 metrekareden fazla bir alana yayılıyor. Ürün yelpazesi tam yağlama sırası etrafında düzenlenmiştir: yağın bir varilde depolanması, pompalanması, tabancaya aktarılması, bağlantı parçasına uygulanması ve tüm setin bir alet kutusunda düzenli tutulması. Alüminyum ve plastik yağ varilleri, elle çalıştırılan ve kaldıraçlı gres tabancaları, emme tabancaları, varil pompaları, döner pompalar, elektrikli ve pnömatik gres enjektörleri ve çelik alet kutularından oluşan eksiksiz ürün yelpazesi, bu belgede belgelenmiştir. aktüel ürün kataloğu Düzenli bir döngüde güncellenen.

Otuz yıldır aynı ürün mantığı, alıcıların bireysel ürün kalitesi kadar eksiksizliğe de değer verdiği Avrupa perakende zincirlerine ve sanayi şirketlerine hizmet etti. Varilleri, pompaları ve gres tabancalarını tek bir üreticiden sipariş eden bir bakım işlemi, yedek parçaları, eğitimi ve kalite kontrolü basitleştirir. Fıçıdaki ürünler doğru bir şekilde işlendiğinde, rafineriden makineye kadar tüm zincir, rafinerinin amaçladığı şekilde çalışır.

Özet: Yakıt veya Madeni Yağ Satın Alan Herkesin Hatırlaması Gerekenler

Sorunun net cevabı şudur: Tipik bir ABD rafinerisinde, 42 galonluk bir varil ham petrolden yaklaşık 19 ila 20 galon nihai motor benzini, ayrıca kabaca 11 ila 12 galon dizel ve kalorifer yakıtı, yaklaşık 4 galon jet yakıtı ve diğer 8 ila 10 galonluk asfalt, petrokimya ham maddeleri, artık yakıt, yağlayıcı baz stoku ve diğer ürünler elde edilir. İşleme kazancı nedeniyle rafineriden çıkan toplam hacim yaklaşık 44 ila 45 galondur, bu da varilin kendisinde bulunan miktardan biraz daha fazladır.

Daha yararlı olan cevap bu sayıların ardındaki yapıdır. Verim, rafinerinin karmaşıklığına, ham kaliteye, mevsimsel talebe ve bölgesel pazarlara bağlıdır. Ağır ham petrol kullanan basit bir rafineri bu miktardaki benzinin yarısından azını üretebilir. Hafif tatlı ham petrol çalıştıran karmaşık bir rafineri, benzini varilin yarısına kadar itebilir. Bu nedenle varilin tek bir sabit çıkışı yoktur; fizik ve ekonomiyle sınırlanan bir dizi olası çıktıya sahiptir.

Yakıt ve madeni yağ alıcıları için pratik çıkarımlar basittir. Ham maliyet, yakıt fiyatlarının çıpasıdır, ancak geri kalanını rafinaj, dağıtım ve vergiler oluşturur. Dizel ve jet yakıtı, benzinin dikkat çektiği yerlerde bile varil enerjisinin büyük bir kısmını taşıyor ve varildeki en küçük akış olan baz yağ, makinelerin erken dayanıp dayanmayacağına karar veren yağlayıcılar haline geliyor. Bu yağlayıcıları temiz, uygun şekilde seçilmiş varillerde depolamak, bunları sızdırmaz, güvenilir pompalarla pompalamak ve bakımlı gres tabancalarıyla uygulamak, bir atölyenin varilin değerini makinenin çalışma süresine dönüştürmesinin yoludur.

Bir dahaki sefere yakıt fiyat tablosuna baktığınızda ya da bir varil gres sipariş ettiğinizde rakamlar daha fazla anlam taşıyacaktır. Ham petrol tek bir yakıt değildir; rafinerilerin ulaşım yakıtı, malzemeleri ve bakım ürünlerine ayırdığı esnek bir molekül dağıdır. "Bir varil ne kadar gaz üretir" sorusunun sağlam bir cevabı vardır; tipik bir ABD rafinerisinde yaklaşık 19 veya 20 galon, ancak tam cevap dizel, jet yakıtı, asfalt, hammaddeler ve her motorun dönmesini sağlayan o küçük, değerli yağlayıcı damlamasını içerir.